ഏറ്റവും അധികം പോഷകമൂല്യമുള്ള പഴങ്ങളില് ഒന്നാണ് അവക്കാഡോ. കൊഴുപ്പ് ധാരാളം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഇത് വെണ്ണപ്പഴം അഥവാ “ബട്ടര് ഫ്രൂട്ട്” എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. പഴത്തില് മാംസ്യം 4% വരെയും കൊഴുപ്പ് 30% വരെയുമുണ്ട്. പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് വളരെ കുറവായതിനാല് പ്രമേഹരോഗികള്ക്ക് കഴിക്കാനുത്തമം.
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തില് ശ്രീലങ്കയില് നിന്ന് കൊണ്ടുവന്നാണ് ഇന്ത്യയില് അവക്കാഡോ കൃഷി ആരംഭിച്ചത്. തെക്കെ ഇന്ത്യയിലെ ബാംഗ്ലൂര്, നീലഗിരി, കുടക്, വയനാട് തുടങ്ങിയ ഉയര്ന്ന പ്രദേശങ്ങളിലും മഹാരാഷ്ട്രയിലും സിക്കിമിലും മാത്രമേ ഇന്ന് അവക്കാഡോ കൃഷി പ്രചാരത്തിലുള്ളു.
ഇനങ്ങള്
അവക്കാഡോയില് എഴുന്നൂറിലധികം ഇനങ്ങളുണ്ട്. മെക്സിക്കന്, വെസ്റ്റിന്ത്യന് എന്നിവയാണ് പ്രധാനം. ഏറ്റവും പ്രചാരമുള്ള ഇനങ്ങളിലൊന്നാണ് “ഫ്യൂവര്ട്ട്”. ഈ ഇനം “ബി” വിഭാഗത്തില്പ്പെടുന്നു. “എ” വിഭാഗത്തില്െപ്പടുന്ന ഒരു ഗ്വാട്ടിമാലന് ഇനമാണ് “ഹാസ്”. വലിയ കായ്കളുള്ള വെസ്റ്റിന്ത്യന് ഇനമാണ് “പൊള്ളോക്ക്”.
തമിഴ്നാട് കാര്ഷിക സര്വകലാശാല വികസിപ്പിച്ച ഇനമാണ് “ടി.കെ.ഡി.1. കടും പച്ച നിറത്തിലും ഗോളാകൃതിയിലുമുള്ള ഇവയുടെ കായ്കള്ക്ക് ഇടത്തരം വലിപ്പമാണ്. ഒരു മരത്തില് നിന്ന് ശരാശരി 260 കിലോ വിളവ് കിട്ടും. അധികം വലിപ്പം വയ്ക്കാത്ത ചെടികളായതിനാല് കൂടുതല് എണ്ണം കൃഷിചെയ്യാം. കായ്കള് നേരത്തെ മൂക്കും എന്ന പ്രത്യേകതയും ഇതിനുണ്ട്.
അവക്കാഡോയില് ദ്വിലിംഗപുഷ്പങ്ങളാണെങ്കിലും ഇവ ഏകലിംഗികളെപ്പോലെയാണ് പെരുമാറുക. ഓരോ പൂവും രണ്ട് തവണ വിരിയും. പൂവുകള് ആദ്യം വിരിയുമ്പോള് പെണ്പൂവായും രാണ്ടാമത് വിരിയുമ്പോള് ആണ്പൂവായും പ്രവര്ത്തിക്കും. പൂക്കള് വിരിയുമ്പോള് പ്രകടമാകുന്ന ചില പ്രത്യേകതകളെ അടിസ്ഥനമാക്കി അവക്കാഡോ ഇനങ്ങളെ “എ” “ബി”എന്നിങ്ങനെ തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. പരാഗണം ശരിയായി നടക്കുവാന് ഈ രണ്ട് വിഭാഗം ചെടികളും വേണമെന്നതിനാല് ഇവ ഇടകലര്ത്തിവേണം നടാന്. സാധാരണയായി “എ” “ബി” വിഭാഗങ്ങള് 1;1 അഥവാ 2 :1 എന്ന അനുപാതത്തിലാണ് നടാറ്. തേനീച്ചകളാണ് പ്രധാനമായും പരാഗണം നടണ്ടത്തുന്നത്.
കൃഷിരീതി
വെള്ളം കെട്ടിനില്ക്കാത്ത ഏതു മണ്ണിലും അവക്കാഡോ കൃഷി ചെയ്യാം. മെക്സിക്കന് ഗ്വാട്ടിമാലന് ഇനങ്ങള് മിതോഷ്ണ മേഖലയിലും വെസ്റ്റിന്ത്യന് ഇനങ്ങള് ഉഷ്ണമേഖലാ പ്രദേശങ്ങളിലും കൃഷി ചെയ്യാം. വിത്ത് മുളപ്പിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന തൈകളാണ് നടീല് വസ്തു. വിത്ത് എത്രയും വേഗം പാകണം. നടും മുമ്പ് വിത്തുകളുടെ പുറംതോട് നീക്കണം.
വിത്തുകള് നടീല് മിശ്രിതം നിറച്ച പോളിത്തീന് സഞ്ചികളില് നടാം. വിത്ത് പൂര്ണ്ണമായി മുളയ്ക്കുവാന് 55-95 ദിവസം വേണം. ഒരു വി ത്തില് നിന്ന് കൂടുതല് തൈകള് ഉത്പാദിപ്പിക്കാന് അവ നീളത്തില് 4 മുതല് 6 വരെ കഷണങ്ങളായി മുറിച്ചും നടാം. വശം ചേര്ത്തൊട്ടിക്കല്, പാളി മുകുളനം, വായവ പതിവയ്ക്കല്, ചിപ്പ് മുകുളനം എന്നിവയാണ് സാധാരണയായി ചെയ്തുവരുന്ന കായിക പ്രവര്ത്തന രീതികള്.
കാലവര്ഷാംരംഭത്തോടെ അവക്കാഡോ തൈകള് നഴ്സറിയില് നിന്ന് കൃഷിയിടങ്ങളിലേയ്ക്ക് മാറ്റി നടാം. ഇതിന് നേരത്തെ തന്നെ കുഴികള് തയ്യാറാക്കണം. ഏകദേശം 60 സെ.മീ. നീളവും വീതിയും ആഴവുമുള്ള കുഴികള് എടുത്ത് അവ മേല്മണ്ണും കാലിവളവും ചേര് ത്ത് മൂടുന്നു. ഏകദേശം ഒരു വര്ഷം പ്രായമായ ചെടികള് നടാം. വളര്ച്ചാ സ്വഭാവമനുസരിച്ച് 6 മുതല് 12 മീറ്റര് അകലത്തിലാണ് ചെടികള് നടുന്നത്. അവക്കാഡോ മരങ്ങളുടെ തടി താരതമ്യേന മൃദുവായതിനാല്, കാറ്റ് കൂടുതലുള്ള സ്ഥലങ്ങളില് ഒടിഞ്ഞ് പോകാനിടയുണ്ട്. ഇവിടങ്ങളില് തോട്ടത്തിനുചുറ്റും മറ്റ് വൃക്ഷങ്ങള് നട്ട് കാറ്റില് നിന്നും സംരക്ഷണം നല്കണം.
മഴ കുറഞ്ഞസ്ഥലങ്ങളില് നനയ്ക്കണം. സ്പ്രിംഗ്ളര് രീതിയിലുള്ള ജല സേചനമാണ് കൂടുതല് ഫലവത്ത്. വലിയ ചെടികള്ക്ക് ചെടിയൊന്നിന് 40-45 കി.ഗ്രാം ജൈവവളം ചേര്ക്കാം. വളം ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പ് തടം ചെത്തി വൃത്തിയാക്കണം. നട്ട് ഒന്നാം വര്ഷം ചെടിയൊന്നിന് മെയ്-ജൂണ് മാസം 100 ഗ്രാം യൂറിയ, 200 ഗ്രാം സൂപ്പര് ഫോസ്ഫേറ്റ്, 60 ഗ്രാം മ്യൂറിയേറ്റ് ഓഫ് പൊട്ടാഷ് എന്ന അനുപാതത്തില് വളമിശ്രിതവും സെപ്റ്റംബര്-ഒക്ടോണ്ടബര് മാസം വീണ്ടും 25 ഗ്രാം യൂറിയയും നല്കുക.
രണ്ടാം വര്ഷം ഒരു കിലോ വളമിശ്രിതം മെയ്-ജൂണിലും 35ഗ്രാം യൂറിയ സെപ്റ്റംബര് – ഒക്ടോബറിലും നല്കണം. മൂന്നാം വര്ഷം ഇത് യഥാക്രമം 1.5 കിലോഗ്രാം വളമിശ്രിതവും 45 ഗ്രാം യൂറിയ എന്ന തോതിലും നാലാംവര്ഷം മുതല് 2 കിലോഗ്രാം വളമിശ്രിതവും 65 ഗ്രാം യൂറിയ എന്ന തോതിലും ആകണം.
ഇന വളര്ച്ചാസ്വഭാവമനുസരിച്ച് കമ്പ്കോതി അവയുടെ വളര്ച്ച നിയണ്ടന്ത്രിക്കാം. കുത്തനെ വളരുന്ന “പൊള്ളോക്ക്” തുടങ്ങിയ ഇനങ്ങളില് തായ്ത്തടിയുടെ ഉയരം ക്രമീകരിച്ച് വശങ്ങളിലേയ്ക്ക് വളരാന് അവസരം നല്കണം. പടര്ന്ന് വളരുന്ന “ഫ്യൂവര്ട്ട്” പോലെയുള്ള ഇനങ്ങളില് പാര്ശ്വ ശാഖകളുടെ നീളം കുറച്ച് പടരുന്ന സ്വഭാവം നിയണ്ടന്ത്രിക്കണം.
വിളവെടുപ്പ്
വിത്ത് തൈകള് പുഷ്പിക്കുവാന് 5-6 വര്ഷം വേണം ഒട്ടു കായിക ചെടികളില് നിന്ന് 3-4 വര്ഷത്തിനുള്ളില് വിളവ് ലഭിക്കും. ഒരു മരത്തില്നിന്നുമുള്ള ശരാശരി വിളവ് 100 മുതല് 500 കായ്കള് വരെയാണ്. ഒരു കായ്ക്ക് ശരാശരി 250 മുതല് 600 ഗ്രാം വരെ തൂക്കം ലഭിക്കും. ഏകദേശം 6 വര്ഷം പ്രായമായ ഒരു ഹെക്ടര് തോട്ടത്തില് നിന്നും ശരാശരി 20-25 ടണ് വിളവ് പ്രതീക്ഷിക്കാം.
കായ്കള് മൂപ്പെത്തുന്നത് കാലാവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഉയര്ന്ന താപനിലയുള്ള പ്രദേശങ്ങളില് ആറുമാസത്തിനുള്ളില് കായ്കള് മൂത്ത് പാകമാകും. എന്നാല് തണുപ്പുകൂടിയ പ്രദേശങ്ങളില് കായ്കള് മൂക്കാന് 12 മുതല് 18 മാസം വേണം. തെക്കെ ഇ ന്ത്യയില് ആഗസ്ത്-സെപ്റ്റംബര് മാസങ്ങളാണ് സാധാരണ വിളവെടുപ്പ് കാലം.
മൂപ്പെണ്ടത്തിയ കായ്കള് പഴുക്കുന്നതിന് പറിച്ച് വയ്ക്കുന്നു. കായ്കള് ചെടികളില് തന്നെ നിലനിര്ത്തിയാല് അവ പഴുക്കുന്നത് താമസിപ്പിക്കാന് സാധിക്കും. മറ്റ് പഴങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് സ്വാദ് കുറവായതിനാല് അവക്കാഡോപ്പഴം വിപണികളില് വിറ്റണ്ടഴിണ്ടയാന് പ്രയാസമാണ്. എന്നാല് പഴങ്ങള് സംസ്കരിച്ച് രുചികരമായ ഉത്പന്നങ്ങള് ഉാക്കാവുന്നതാണ്.
മൂെപ്പത്തിയതും പഴുക്കാത്തതുമായ കായ്കള് ഉപയോഗിച്ച് അവക്കാഡോ അച്ചാര് ഉണ്ടാക്കാം. ഇതിനോടൊപ്പം ഉണക്കിയ മാങ്ങാ കഷ്
ണങ്ങള് കൂടി ചേര്ത്ത് സ്വാദിഷ്ഠമാക്കാം. പഴുത്ത പഴങ്ങള് ഐസ്ക്രീം, മില്ക്ക് ഷേക്ക് എന്നിവ നിര്മ്മിക്കാനും ഉപയോഗിക്കാം. പള്പ്പ് പിന്നീടുള്ള ആവശ്യത്തിന് വളരെ താഴ്ന്ന ഊഷ്മാവില് സൂക്ഷിച്ചുവയ്ക്കുകയും ചെയ്യാം. അവക്കാഡോ പള്പ്പ് ചില മാംസ പാചകങ്ങളിലും ചേരുവയാണ്.
അവക്കാഡോ വിത്തുകളില് നിന്ന് സസ്യഎണ്ണയും വേര്തിരിെച്ചടുക്കാം. ഇത് സൗന്ദര്യവര്ധക ഉത്പന്നങ്ങളില് ധാരാളമായി ഉപയോ
ഗിക്കുന്നു. ഒലിവെണ്ണയോടു താരതമ്യം ചെയ്യാവുന്ന ഇത് ഒരു ഭക്ഷ്യ എണ്ണയായും അടുത്ത കാലത്ത് പ്രാധാന്യം നേടിവരുന്നു. നമ്മുടെ കാലാവസ്ഥ അവക്കാഡോ കൃഷിക്ക് വളരെ യോജിച്ചതാണ്. എന്നാല് തോട്ടമടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള കൃഷി ഇപ്പോഴും വ്യാപകമായിട്ടില്ല. പക്ഷേ നല്ല കയറ്റുണ്ടതി സാധ്യത ഈ പഴത്തിന് എല്ലാക്കാലത്തുമുണ്ട്. വന് നഗരങ്ങളില് ആവശ്യകത ഏറി വരികയുമാണ്. അതിനാല് കൃഷിരീതികളെ സംബന്ധിച്ച് കൂടുതല് അവ കര്ഷകരില് യഥാസമയം എത്തിച്ചാല് ഏറെ വാണിജ്യസാധ്യതയുള്ള അവക്കാഡോ കൃഷി കൂടുതല് വ്യാപിപ്പിക്കുവാന് നമുക്ക് സാധിക്കും.
Courtesy :ഡോ. പി. എസ്. മനോജ്
