മഷി ഗുളിക

വേലിപ്പടർപ്പിലെ മഷിഗുളികയും മറക്കാത്ത സ്ലേറ്റ് ഓർമ്മകളും

ഇന്ന് പെൻസിലിന്റെയും പേനയുടെയും യുഗത്തിൽ വളരുന്ന കുട്ടികൾക്ക് സ്ലേറ്റും സ്ലേറ്റ്പെൻസിലും എത്രത്തോളം അപരിചിതമാണോ, അത്രത്തോളം മനോഹരമായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ബാല്യത്തിലെ സ്ലേറ്റ് അനുഭവങ്ങൾ. സ്ലേറ്റിൽ എഴുതിനിറച്ച അക്ഷരങ്ങൾ മായിച്ചു കളയാൻ അന്ന് വെള്ളമോ സ്പോഞ്ചോ ഒന്നും വേണ്ടത്ര ലഭ്യമല്ലായിരുന്നു. അവിടെയാണ് വേലിപ്പടർപ്പുകളിൽ കായ്ച്ചുനിൽക്കുന്ന 'മഷിഗുളിക' ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകനായി എത്തുന്നത്.

ഇടവേള സമയങ്ങളിലും സ്കൂൾ വിട്ടുപോകുമ്പോഴും വഴിയോരങ്ങളിലെ തോടുകൾക്കും വേലികൾക്കുമരികിൽ മഷിഗുളികച്ചെടികൾ തിരഞ്ഞുനടക്കുന്നത് ഒരു രസകരമായ വിനോദമായിരുന്നു. നീരുനിറഞ്ഞ തണ്ടും കറുപ്പോ വയലറ്റോ നിറത്തിലുള്ള ചെറിയ പഴങ്ങളും പൊട്ടിച്ചെടുത്ത് സ്ലേറ്റിൽ തിരുമ്മുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക സുഗന്ധം പരക്കും. അക്ഷരങ്ങൾ മായിച്ചു കളഞ്ഞതിനുശേഷം സ്ലേറ്റ് ഉണങ്ങുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ആ തിളക്കവും വൃത്തിയും ഒരു വലിയ ജയം നേടിയ സന്തോഷമാണ് നൽകിയിരുന്നത്.

വിരലുകളിലും കുപ്പായത്തിലും മഷിപ്പഴത്തിന്റെ കറ പറ്റിപ്പിടിക്കുമ്പോൾ അമ്മയുടെ വഴക്ക് കേൾക്കേണ്ടി വന്നെങ്കിലും, ആ പച്ചപ്പുനിറഞ്ഞ വഴിയോരങ്ങളും മഷിഗുളികയുടെ നനവും ഇന്നും മനസ്സിൽ ഒരു മായാത്ത ചായക്കൂട്ടായി ബാക്കിനിൽക്കുന്നു. കാലം എത്ര മുന്നോട്ട് പോയാലും, ആ പഴയ സ്ലേറ്റും വേലിപ്പടർപ്പിലെ മഷിഗുളികയും തരുന്ന ഓർമ്മകൾക്ക് എന്നും മനോഹരമായ ഒരു നൊസ്റ്റാൾജിയയുടെ തിളക്കമുണ്ട്.