മനുഷ്യത്വം ഡ്യൂട്ടിക്ക് മുകളിലാകുമ്പോൾ: ഒരു കുറ്റിപ്പുറം യാത്രയുടെ ഓർമ്മ
യാത്രകൾ എന്നും നമുക്ക് ഓരോ പാഠങ്ങളാണ്. പയ്യോളിയിൽ നിന്നും കുറ്റിപ്പുറത്തേക്കുള്ള എന്റെ സ്ഥിരം യാത്രകളിലൊന്നിൽ ഉണ്ടായ, ഇന്നും മനസ്സിൽ മായാതെ നിൽക്കുന്ന ഒരു അനുഭവം പങ്കുവെക്കട്ടെ.
പ്ലാറ്റ്ഫോമിലെ ആ വെപ്രാളം
വണ്ടി പയ്യോളി സ്റ്റേഷൻ വിടാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് കിതച്ചുകൊണ്ട് ആ വൃദ്ധ ദമ്പതികൾ ഓടി വന്നത്. തിരക്കുള്ള ട്രെയിനിന്റെ വാതിൽക്കൽ നിന്നിരുന്ന ഞങ്ങൾ സീസൺ ടിക്കറ്റുകാർ അവരെ കൈപിടിച്ചു വണ്ടിയിൽ കയറ്റി. ഗുരുവായൂരിലേക്കായിരുന്നു അവരുടെ യാത്ര. കുറ്റിപ്പുറത്ത് ഇറങ്ങി ബസ്സ് കയറണം. ഓടിപ്പിടിച്ചു കയറിയതിനാൽ അവർക്ക് ടിക്കറ്റ് എടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. പരിചയമില്ലാത്ത യാത്രയുടെ വെപ്രാളവും ടിക്കറ്റ് എടുക്കാത്തതിലെ ഭയവും അവരുടെ മുഖത്ത് വ്യക്തമായിരുന്നു.
നിയമവും മനുഷ്യത്വവും
അപ്പോഴാണ് ആ ടി.ടി.ഇ (TTE) എത്തുന്നത്. ഗൗരവക്കാരനായ അദ്ദേഹം തന്റെ ജോലിയിൽ ഒട്ടും വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യാത്ത ആളായിരുന്നു. വൃദ്ധരുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ ഞങ്ങൾ ബോധിപ്പിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം നിയമം നടപ്പിലാക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. അവർക്ക് വലിയൊരു തുക ഫൈൻ അടിച്ചു നൽകി.
അന്ന് ആ ബോഗിയിലുണ്ടായിരുന്ന ഞങ്ങൾക്കെല്ലാം വിഷമം തോന്നി. ഞങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തോട് ഏറെ അപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും, "എന്റെ ഡ്യൂട്ടി എന്നെ പഠിപ്പിക്കേണ്ട" എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി. ഒടുവിൽ ഞങ്ങൾ യാത്രക്കാർ ചേർന്ന് ആ തുക സമാഹരിച്ച് അവർക്ക് നൽകി.
കാലം കാത്തുവെച്ച വിധി
വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം പത്രത്തിലൊരു വാർത്ത കണ്ടാണ് ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയത്. അതേ ടി.ടി.ഇ, തന്റെ മകളുടെ വിവാഹത്തലേന്ന് പാമ്പ് കടിയേറ്റ് മരണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സന്തോഷകരമായ മുഹൂർത്തത്തിന് തൊട്ടുമുൻപ് വിധിയാൽ അദ്ദേഹം യാത്രയാക്കപ്പെട്ടു. ആ വൃദ്ധരുടെ വിഷമം അദ്ദേഹത്തിന് ശാപമായതാണോ എന്ന ചിന്ത അന്ന് എന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. ശാപങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ പോലും, ആ വാർത്ത എന്നെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കി.
നമുക്ക് ചിന്തിക്കാൻ ചിലത്:
- ഡ്യൂട്ടിയാണോ അതോ മനുഷ്യത്വമാണോ വലുത്?
- ജോലി കൃത്യമായി ചെയ്യുക എന്നത് പ്രധാനമാണ്, എന്നാൽ സഹജീവികളോട് അല്പം കരുണ കാണിക്കുന്നത് നമ്മുടെ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ മാറ്റ് കൂട്ടുകയല്ലേ ഉള്ളൂ?
നമ്മുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉത്തരവാദിത്തം മനുഷ്യത്വം പുലർത്തുക എന്നത് തന്നെയാണ്. നിയമങ്ങൾ അക്ഷരംപ്രതി പാലിക്കുമ്പോഴും അതിനിടയിൽ ഒരു തുള്ളി സ്നേഹം കരുതിവെക്കാം.
കുറിപ്പ്: ആരെയും വ്യക്തിപരമായി അധിക്ഷേപിക്കാനോ വേദനിപ്പിക്കാനോ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതല്ല ഈ വരികൾ. ഇതൊരു യാത്രാനുഭവത്തിലെ ആത്മവിചാരം മാത്രമാണ്.
