ദേവദാസ്: പ്രണയവും വിരഹവും

 ജീവിതത്തിലെ ഓട്ട പാചിലിനിടയിൽ കാണാൻ മറന്ന ചില ക്ലാസിക്ക് മൂവികളിൽ ഒന്ന്. പി.ജി പഠന കാലത്ത് (  2002 ൽ ) റിലീസ് ചെയ്ത ഹിന്ദി ചലച്ചിത്രം ദേവദാസ് ....

​ഇന്ത്യൻ സിനിമയിലെ പ്രണയകാവ്യങ്ങളിൽ എക്കാലവും ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന പേരാണ് 'ദേവദാസ്'. ശരത് ചന്ദ്ര ചാറ്റോപാധ്യായയുടെ നോവലിനെ ആസ്പദമാക്കി പല ഭാഷകളിൽ പലപ്പോഴായി സിനിമകൾ വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, 2002-ൽ സഞ്ജയ് ലീല ബൻസാലി ഒരുക്കിയ ദേവദാസ് ഒരു ദൃശ്യവിസ്മയം തന്നെയാണ്. ഷാരൂഖ് ഖാൻ, ഐശ്വര്യ റായ്, മാധുരി ദീക്ഷിത് എന്നിവർ തകർത്തഭിനയിച്ച ഈ ചിത്രം ഇന്നും പ്രേക്ഷക ഹൃദയങ്ങളിൽ നോവായി അവശേഷിക്കുന്നു.

​സമ്പന്ന തറവാട്ടിലെ അംഗമായ ദേവദാസും അയൽവാസിയായ പാർവ്വതിയും (പാറു) കുട്ടിക്കാലം മുതലേ ഉറ്റ സുഹൃത്തുക്കളാണ്. അവർക്കിടയിലുള്ള സൗഹൃദം വളർന്ന് പ്രണയമായി മാറുന്നു. എന്നാൽ കുലീനതയുടെയും അന്തസ്സിന്റെയും പേരിൽ ദേവദാസിന്റെ കുടുംബം ഈ ബന്ധത്തെ എതിർക്കുന്നു. പാറു മറ്റൊരു കുടുംബത്തിലേക്ക് വിവാഹം കഴിച്ച് പോകുന്നതോടെ ദേവദാസ് മാനസികമായി തകരുകയും മദ്യപാനത്തിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ തകർച്ചയ്ക്കിടയിൽ ചന്ദ്രമുഖി എന്ന നർത്തകി ദേവദാസിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവരുന്നു. എങ്കിലും പാറുവിനോടുള്ള തീവ്രമായ പ്രണയം അവനെ നാശത്തിന്റെ അഗാധതയിലേക്ക് നയിക്കുന്നതാണ് സിനിമയുടെ ഇതിവൃത്തം.

​പ്രകടനങ്ങൾ

• ​ഷാരൂഖ് ഖാൻ: ദേവദാസിന്റെ നിസ്സഹായതയും, പ്രണയനൈരാശ്യവും, ആത്മനാശവും ഷാരൂഖിന്റെ കൈകളിൽ സുരക്ഷിതമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരിയറിലെ ഏറ്റവും മികച്ച പ്രകടനങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഇത് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.
• ​ഐശ്വര്യ റായ്: പാറു എന്ന കഥാപാത്രത്തിന്റെ നിഷ്കളങ്കതയും പിന്നീട് അവൾ അനുഭവിക്കുന്ന ആത്മസംഘർഷങ്ങളും ഐശ്വര്യ അതിമനോഹരമായി അവതരിപ്പിച്ചു.
• ​മാധുരി ദീക്ഷിത്: ചന്ദ്രമുഖിയായി മാധുരി ദീക്ഷിത് വെള്ളിത്തിരയിൽ വിസ്മയം തീർത്തു. നൃത്തത്തിലും ഭാവങ്ങളിലും അവർക്ക് പകരം വെക്കാൻ മറ്റാരുമില്ലെന്ന് ഈ ചിത്രം തെളിയിച്ചു.

​സാങ്കേതിക വശങ്ങൾ

​ഈ സിനിമയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണം അതിന്റെ മേക്കിംഗ് തന്നെയാണ്. സഞ്ജയ് ലീല ബൻസാലിയുടെ സിഗ്നേച്ചർ ശൈലിയിലുള്ള കൂറ്റൻ സെറ്റുകളും, വർണ്ണാഭമായ വസ്ത്രാലങ്കാരവും ഓരോ ഫ്രെയിമിനെയും മനോഹരമാക്കുന്നു. ബിനോദ് പ്രധാനിന്റെ ഛായാഗ്രഹണം ചിത്രത്തിന് ഒരു രാജകീയ പ്രൗഢി നൽകുന്നുണ്ട്.

​ഇസ്മായിൽ ദർബാർ സംഗീതം നൽകിയ ഗാനങ്ങൾ ഇന്നും സംഗീതപ്രേമികളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവയാണ്. "ഡോള റെ ഡോള", "ഹം ദിൽ ദേ ചുകേ സനം" തുടങ്ങിയ ഗാനങ്ങൾ ചിത്രത്തിന്റെ മൂഡ് നിലനിർത്തുന്നതിൽ വലിയ പങ്ക് വഹിച്ചു.

​അവസാന വാക്ക്

​മരണത്തിലേക്ക് നടന്നുനീങ്ങുന്ന ഒരു കാമുകന്റെ കഥ പറയുമ്പോഴും, അത് ദൃശ്യപരമായി ഇത്ര മനോഹരമാക്കാൻ ബൻസാലിക്കല്ലാതെ മറ്റാർക്കും കഴിയില്ല. ദേവദാസ് കേവലം ഒരു പ്രണയകഥയല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യന്റെ ഈഗോയും, സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതിയും എങ്ങനെ മനോഹരമായ ബന്ധങ്ങളെ തകർക്കുന്നു എന്നതിന്റെ സാക്ഷ്യം കൂടിയാണ്.

​റേറ്റിംഗ്: 4.5/5

​നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ താഴെ കമന്റ് ചെയ്യുക! ദേവദാസിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഗാനം ഏതാണ്?

സോമൻ കടലൂർ : വരയും വരിയും ചേർന്നൊഴുകുന്ന ഒരു പുഴ

 വരയും വരിയും വർത്തമാനവും: സോമൻ കടലൂർ എന്ന വിസ്മയം

കലയുടെ ലോകത്ത് ചിലർ ഒരു വഴിയിൽ മാത്രം സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ മറ്റുചിലർ പല വഴികൾ വെട്ടിത്തെളിക്കാറുണ്ട്. വരയും കവിതയും എഴുത്തും സംസാരവും ഒരേപോലെ ഇണങ്ങിച്ചേർന്ന അത്തരമൊരു വ്യക്തിത്വമാണ് സോമൻ കടലൂർ. അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ ആദ്യം ഓർമ്മ വരുന്നത് ഈ വാക്കുകളാകും— "വരയും വരിയും ചേർന്നൊഴുകുന്ന ഒരു പുഴ."

വരയിലെ ലാളിത്യം

ചുരുങ്ങിയ വരകളിലൂടെ വലിയ ആശയങ്ങൾ സംവേദനം ചെയ്യുക എന്നത് ഒരു സിദ്ധിയാണ്. സോമൻ കടലൂരിന്റെ വരകൾ കാണുമ്പോൾ നമുക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നത് ആ ലാളിത്യമാണ്. കാരിക്കേച്ചറുകളായാലും കാർട്ടൂണുകളായാലും അതിലൊക്കെയും ഒരു കഥയോ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കവിതയോ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടാകും. വാക്കുകൾക്ക് പറയാൻ കഴിയാത്തത് തന്റെ ബ്രഷിലൂടെ അദ്ദേഹം വരച്ചിടുന്നു.

അക്ഷരങ്ങളുടെ ലോകം

അദ്ദേഹത്തിന്റെ എഴുത്തുകളിലേക്ക് വരുമ്പോൾ, അത് കേവലം വിവരണങ്ങളല്ല; മറിച്ച് ജീവിതത്തിന്റെ പച്ചയായ അനുഭവങ്ങളാണ്. 'പുള്ളിയൻ' പോലുള്ള കൃതികൾ മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇടം അടയാളപ്പെടുത്തിയവയാണ്. കവിതയിൽ അദ്ദേഹം പുലർത്തുന്ന സൂക്ഷ്മതയും വാക്കുകളിലെ മിതത്വവും വായനക്കാരെ പെട്ടെന്ന് ആഴത്തിൽ സ്പർശിക്കുന്നു.

വാചാലമായ വർത്തമാനങ്ങൾ

സോമൻ കടലൂരിന്റെ വർത്തമാനങ്ങൾ കേട്ടിരിക്കുക എന്നത് ഒരു പ്രത്യേക അനുഭവം തന്നെയാണ്. തമാശയും കാര്യവും നിരീക്ഷണങ്ങളും ഇഴചേർന്ന ആ സംസാര ശൈലിയിൽ കപടതകളില്ല. താൻ ജീവിക്കുന്ന ചുറ്റുപാടുകളെയും മനുഷ്യരെയും അത്രമേൽ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് മാത്രമേ ഇത്രയും ഹൃദ്യമായി സംവദിക്കാൻ കഴിയൂ.

കല എന്നത് ഒരാൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന വലിയൊരു വരദാനമാണ്. എന്നാൽ ലഭിച്ച കഴിവുകളെ സമൂഹത്തോടും ജീവിതത്തോടും ഇത്രത്തോളം ചേർത്തുനിർത്തുന്നവർ ചുരുക്കമാണ്. വരയും വരിയും വർത്തമാനവും ഒത്തുചേരുമ്പോൾ അവിടെ സോമൻ കടലൂർ എന്ന കലാകാരൻ പൂർണ്ണനാകുന്നു.

ഒരു കുറ്റിപ്പുറം യാത്രയുടെ ഓർമ്മ

 

​മനുഷ്യത്വം ഡ്യൂട്ടിക്ക് മുകളിലാകുമ്പോൾ: ഒരു കുറ്റിപ്പുറം യാത്രയുടെ ഓർമ്മ

​യാത്രകൾ എന്നും നമുക്ക് ഓരോ പാഠങ്ങളാണ്. പയ്യോളിയിൽ നിന്നും കുറ്റിപ്പുറത്തേക്കുള്ള എന്റെ സ്ഥിരം യാത്രകളിലൊന്നിൽ ഉണ്ടായ, ഇന്നും മനസ്സിൽ മായാതെ നിൽക്കുന്ന ഒരു അനുഭവം പങ്കുവെക്കട്ടെ.

​പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിലെ ആ വെപ്രാളം

​വണ്ടി പയ്യോളി സ്റ്റേഷൻ വിടാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് കിതച്ചുകൊണ്ട് ആ വൃദ്ധ ദമ്പതികൾ ഓടി വന്നത്. തിരക്കുള്ള ട്രെയിനിന്റെ വാതിൽക്കൽ നിന്നിരുന്ന ഞങ്ങൾ സീസൺ ടിക്കറ്റുകാർ അവരെ കൈപിടിച്ചു വണ്ടിയിൽ കയറ്റി. ഗുരുവായൂരിലേക്കായിരുന്നു അവരുടെ യാത്ര. കുറ്റിപ്പുറത്ത് ഇറങ്ങി ബസ്സ് കയറണം. ഓടിപ്പിടിച്ചു കയറിയതിനാൽ അവർക്ക് ടിക്കറ്റ് എടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. പരിചയമില്ലാത്ത യാത്രയുടെ വെപ്രാളവും ടിക്കറ്റ് എടുക്കാത്തതിലെ ഭയവും അവരുടെ മുഖത്ത് വ്യക്തമായിരുന്നു.

​നിയമവും മനുഷ്യത്വവും

​അപ്പോഴാണ് ആ ടി.ടി.ഇ (TTE) എത്തുന്നത്. ഗൗരവക്കാരനായ അദ്ദേഹം തന്റെ ജോലിയിൽ ഒട്ടും വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യാത്ത ആളായിരുന്നു. വൃദ്ധരുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ ഞങ്ങൾ ബോധിപ്പിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം നിയമം നടപ്പിലാക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. അവർക്ക് വലിയൊരു തുക ഫൈൻ അടിച്ചു നൽകി.

​അന്ന് ആ ബോഗിയിലുണ്ടായിരുന്ന ഞങ്ങൾക്കെല്ലാം വിഷമം തോന്നി. ഞങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തോട് ഏറെ അപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും, "എന്റെ ഡ്യൂട്ടി എന്നെ പഠിപ്പിക്കേണ്ട" എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി. ഒടുവിൽ ഞങ്ങൾ യാത്രക്കാർ ചേർന്ന് ആ തുക സമാഹരിച്ച് അവർക്ക് നൽകി.

​കാലം കാത്തുവെച്ച വിധി

​വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം പത്രത്തിലൊരു വാർത്ത കണ്ടാണ് ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയത്. അതേ ടി.ടി.ഇ, തന്റെ മകളുടെ വിവാഹത്തലേന്ന് പാമ്പ് കടിയേറ്റ് മരണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

​ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സന്തോഷകരമായ മുഹൂർത്തത്തിന് തൊട്ടുമുൻപ് വിധിയാൽ അദ്ദേഹം യാത്രയാക്കപ്പെട്ടു. ആ വൃദ്ധരുടെ വിഷമം അദ്ദേഹത്തിന് ശാപമായതാണോ എന്ന ചിന്ത അന്ന് എന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. ശാപങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ പോലും, ആ വാർത്ത എന്നെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കി.

​നമുക്ക് ചിന്തിക്കാൻ ചിലത്:

• ​ഡ്യൂട്ടിയാണോ അതോ മനുഷ്യത്വമാണോ വലുത്?
• ​ജോലി കൃത്യമായി ചെയ്യുക എന്നത് പ്രധാനമാണ്, എന്നാൽ സഹജീവികളോട് അല്പം കരുണ കാണിക്കുന്നത് നമ്മുടെ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ മാറ്റ് കൂട്ടുകയല്ലേ ഉള്ളൂ?

​നമ്മുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഉത്തരവാദിത്തം മനുഷ്യത്വം പുലർത്തുക എന്നത് തന്നെയാണ്. നിയമങ്ങൾ അക്ഷരംപ്രതി പാലിക്കുമ്പോഴും അതിനിടയിൽ ഒരു തുള്ളി സ്നേഹം കരുതിവെക്കാം.

​കുറിപ്പ്: ആരെയും വ്യക്തിപരമായി അധിക്ഷേപിക്കാനോ വേദനിപ്പിക്കാനോ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതല്ല ഈ വരികൾ. ഇതൊരു യാത്രാനുഭവത്തിലെ ആത്മവിചാരം മാത്രമാണ്.

​പാവങ്ങളെ നെഞ്ചേറ്റുന്ന ഭരണം

 

​ഭരണകൂടം ജനങ്ങളിലേക്ക്: മുദ്രാവാക്യങ്ങൾക്കപ്പുറം ഒരു യാഥാർത്ഥ്യം

​"പാവങ്ങളെ നെഞ്ചേറ്റുന്ന ഭരണം" - തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കാലങ്ങളിൽ നാം നിത്യേന കേൾക്കാറുള്ള ഒരു വരിയായി ഇതിനെ കാണുന്നവരുണ്ടാകാം. എന്നാൽ കേവലം വാക്കുകൾക്കപ്പുറം, വിശപ്പും വീടില്ലായ്മയും ഇല്ലാത്ത ഒരു നവലോകം സൃഷ്ടിക്കുക എന്ന മഹത്തായ ലക്ഷ്യമാണ് ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്.

​അധികാരം: സേവനത്തിനുള്ള അവസരം

​അധികാരം എന്നത് മറ്റുള്ളവരുടെ മേൽ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കാനുള്ള വഴിയല്ല, മറിച്ച് തങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനങ്ങളെ സേവിക്കാനുള്ള വിനീതമായ ഒരു അവസരമാണ്. ഒരു ഭരണാധികാരി തന്റെ കസേരയിലിരുന്ന് താഴെത്തട്ടിലുള്ള മനുഷ്യന്റെ കണ്ണുനീർ കാണുമ്പോഴാണ് ജനാധിപത്യം അർത്ഥവത്താകുന്നത്.

​"ജനങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നിടത്താണ് യഥാർത്ഥ ജനാധിപത്യം പൂവണിയുന്നത്."

​പട്ടിണിയും പാർപ്പിടമില്ലായ്മയും ഇല്ലാത്ത സമൂഹം

​ഒരു പരിഷ്കൃത സമൂഹത്തിന് ചേർന്നതല്ല ആരെങ്കിലും പട്ടിണി കിടക്കുന്നതോ, തലചായ്ക്കാൻ ഒരിടമില്ലാതെ തെരുവിൽ അലയുന്നതോ ആയ അവസ്ഥ. ഈ രണ്ട് അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുക എന്നത് ഏതൊരു ഭരണകൂടത്തിന്റെയും പ്രാഥമിക കടമയാണ്.

• ​വിശപ്പില്ലാത്ത ലോകം: ആരും പട്ടിണി കിടക്കാത്ത, ഭക്ഷണത്തിനുള്ള അവകാശം ഉറപ്പാക്കുന്ന സാമ്പത്തിക നയങ്ങൾ.
• ​സുരക്ഷിതമായ പാർപ്പിടം: ഓരോ കുടുംബത്തിനും സ്വന്തമായി ഒരു കൂര എന്ന സ്വപ്നം യാഥാർത്ഥ്യമാക്കുക.
• ​സാമൂഹിക സുരക്ഷ: അശരണർക്കും ആലംബഹീനർക്കും കൈത്താങ്ങാകുന്ന പദ്ധതികൾ.

​ജനാഭിലാഷത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണം

​ജനങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങളും ഭരണകൂടത്തിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളും ഒന്നായി തീരുമ്പോഴാണ് ഒരു നാട് പുരോഗതിയിലേക്ക് കുതിക്കുന്നത്. പാവപ്പെട്ടവന്റെ ഉന്നമനം ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള പദ്ധതികൾ വെറും കടലാസുകളിൽ ഒതുങ്ങാതെ അവരിലേക്ക് നേരിട്ടെത്തണം. അഴിമതിയില്ലാത്തതും സുതാര്യവുമായ ഒരു ഭരണസംവിധാനത്തിലൂടെ മാത്രമേ ഇത് സാധ്യമാകൂ.

​ഉപസംഹാരം

​മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ ആവേശത്തിനുള്ളതാകാം, എന്നാൽ ഭരണം എന്നത് പ്രവൃത്തിക്കുള്ളതാണ്. സാധാരണക്കാരന്റെ വേദനകളെ സ്വന്തം വേദനയായി കാണുന്ന ഭരണാധികാരികൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രമേ, പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവർ മുഖ്യധാരയിലേക്ക് വരികയുള്ളൂ. നമുക്ക് വേണ്ടത് വാക്കുകളല്ല, ജീവിതങ്ങളെ മാറ്റിമറിക്കുന്ന വിപ്ലവകരമായ മാറ്റങ്ങളാണ്.

​നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ താഴെ കമന്റ് ചെയ്യുമല്ലോ?

കായം തളിച്ച് പാമ്പിനെ അകറ്റാമോ ?

 

​നമ്മുടെ നാട്ടിൽ പാമ്പുകളെക്കുറിച്ച് ധാരാളം വിശ്വാസങ്ങളും അറിവുകളും നിലവിലുണ്ട്. അതിലൊന്നാണ് വീടിന് ചുറ്റും കായം കലക്കി ഒഴിച്ചാൽ പാമ്പുകൾ വരില്ല എന്നത്.  പാമ്പുകളുടെ ശല്യം കൂടുമ്പോൾ പലരും ഇത്തരം മാർഗ്ഗങ്ങൾ പരീക്ഷിക്കാറുണ്ട്. ഇതിന്റെ സത്യാവസ്ഥ എന്താണെന്ന് പരിശോധിക്കാം.

കായവും പാമ്പുകളും: വിശ്വാസത്തിന് പിന്നിലെ യുക്തി

​പാമ്പുകൾക്ക് ഗന്ധം തിരിച്ചറിയാനുള്ള കഴിവ് വളരെ കൂടുതലാണ്. അവയുടെ നാവും വായുടെ മുകൾഭാഗത്തുള്ള ജേക്കബ്സൺസ് ഓർഗനും (Jacobson's organ) ഉപയോഗിച്ചാണ് അന്തരീക്ഷത്തിലെ രാസവ്യതിയാനങ്ങൾ അവ തിരിച്ചറിയുന്നത്. കായത്തിന്റെ വളരെ തീക്ഷ്ണമായ ഗന്ധം പാമ്പുകൾക്ക് അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുമെന്നും, അതിനാൽ ആ ഗന്ധമുള്ള ഇടങ്ങളിൽ നിന്ന് അവ മാറിപ്പോകാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്നും കരുതപ്പെടുന്നു.

​എങ്കിലും ശ്രദ്ധിക്കുക: കായം ഉപയോഗിച്ചാൽ പാമ്പുകൾ 100% വരികയില്ല എന്നതിന് ശാസ്ത്രീയമായ തെളിവുകൾ ലഭ്യമല്ല. ഇതൊരു താൽക്കാലിക പ്രതിരോധ മാർഗ്ഗം മാത്രമാണ്.

​പാമ്പുകളെ അകറ്റാൻ പ്രായോഗികമായി എന്തുചെയ്യാം?

​വെറും വിശ്വാസങ്ങളെ മാത്രം ആശ്രയിക്കാതെ, പാമ്പുകൾ വരാതിരിക്കാൻ നമുക്ക് ചെയ്യാവുന്ന ചില കാര്യങ്ങൾ ഇവയാണ്:

​പരിസരം വൃത്തിയാക്കുക: വീടിന് ചുറ്റുമുള്ള പാഴ്വസ്തുക്കൾ, പഴയ കല്ലുകൾ, മരക്കഷ്ണങ്ങൾ എന്നിവ നീക്കം ചെയ്യുക. പാമ്പുകൾക്ക് ഒളിച്ചിരിക്കാൻ സാഹചര്യം ഇല്ലാതാക്കുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനം.

​എലികളെ നിയന്ത്രിക്കുക: പാമ്പുകൾ പ്രധാനമായും വരുന്നത് ഭക്ഷണത്തിനായാണ്. വീട്ടിലും പരിസരത്തും എലികൾ ഇല്ലാതിരുന്നാൽ പാമ്പുകളുടെ സാന്നിധ്യവും കുറയും.

​കൃഷിയിടങ്ങളിലെ ശ്രദ്ധ: ടെറസിലോ പറമ്പിലോ ഗ്രോബാഗ് കൃഷി ചെയ്യുന്നവർ ബാഗുകൾക്കിടയിൽ പാമ്പുകൾ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നില്ല എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുക. ബാഗുകൾ കൃത്യമായ ഇടവേളകളിൽ മാറ്റി വെക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും.

​രാത്രിയിൽ വെളിച്ചം: വീടിന് പുറത്ത് മതിയായ വെളിച്ചം ഉറപ്പാക്കുന്നത് വഴി പാമ്പുകളെ പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയാനും അപകടങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാനും സാധിക്കും.

​പാമ്പിനെ കണ്ടാൽ എന്തുചെയ്യണം?

​അകലം പാലിക്കുക: പാമ്പിനെ നേരിട്ട് പിടിക്കാനോ ഉപദ്രവിക്കാനോ ശ്രമിക്കരുത്. മിക്കവാറും പാമ്പുകൾ പ്രകോപനമുണ്ടായാൽ മാത്രമേ ആക്രമിക്കാറുള്ളൂ.

​സഹായം തേടുക: ജനവാസ മേഖലയിലാണെങ്കിൽ വനംവകുപ്പിന്റെ 'Sarpa' (സർപ്പ) ആപ്പ് വഴി അംഗീകൃത റെസ്ക്യൂവർമാരുടെ സഹായം തേടുക.

​നാട്ടുവിദ്യകൾ ഒരു പരിധിവരെ സഹായിച്ചേക്കാമെങ്കിലും, പാമ്പുകളുടെ കാര്യത്തിൽ ജാഗ്രതയ്ക്കാണ് മുൻഗണന നൽകേണ്ടത്. വീടും പരിസരവും വൃത്തിയായി സൂക്ഷിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിരോധം.

​ഈ പോസ്റ്റ് ഇഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ താഴെ കമന്റ് ചെയ്യുമല്ലോ. പ്രകൃതിയെയും കൃഷിയെയും കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ വിശേഷങ്ങൾക്കായി 'Mangroves' സന്ദർശിക്കുക.

​"മരങ്ങൾ ഭൂമി ആകാശത്തിന് അയക്കുന്ന പ്രേമലേഖനങ്ങളാണ്."

​

​ഒരു സ്കൂൾ മൈതാനം എന്നാൽ വെറും മണ്ണും കല്ലും മാത്രമല്ല, അത് ആയിരക്കണക്കിന് കുട്ടികളുടെ ഓർമ്മകൾ ഉറങ്ങുന്ന ഇടം കൂടിയാണ്. പയ്യോളി ഹൈസ്‌കൂൾ മൈതാനത്തെ ഈ കാറ്റാടി മരം വെറുമൊരു മരമല്ല, ആ നാടിന്റെയും സ്കൂളിന്റെയും വളർച്ചയ്ക്ക് സാക്ഷിയായ ഒരു തലമുതിർന്ന കാരണവരാണ്.

​ഒറ്റപ്പെടലിലെ സൗന്ദര്യം

​വിശാലമായ മൈതാനത്ത് തനിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴും ഈ മരം ഒരിക്കലും ഒറ്റയ്ക്കല്ല. ഓരോ കാറ്റിലും അതിന്റെ ഇലകൾ പാടുന്ന പാട്ട് പഴയകാല ഓർമ്മകളെ തൊട്ടുണർത്തുന്നവയാണ്. സ്കൂൾ വിട്ടുപോകുന്ന ഓരോ വിദ്യാർത്ഥിയുടെയും ഹൃദയത്തിൽ ഈ മരത്തിന്റെ ചിത്രം ഒരു മായാത്ത ഓർമ്മയായി അവശേഷിക്കും.

​"മരങ്ങൾ ഭൂമി ആകാശത്തിന് അയക്കുന്ന പ്രേമലേഖനങ്ങളാണ്." പയ്യോളി മൈതാനത്തെ ഈ കാറ്റാടി മരം ആ പഴയ വിദ്യാലയ മുറ്റത്തെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ വരിയാണ്.

കാലം കാത്തുവെച്ച തണൽ

​പല തലമുറകൾ ഈ മൈതാനത്ത് കളിച്ചു വളർന്നു. കാലങ്ങൾ മാറി, കെട്ടിടങ്ങൾ ഉയർന്നു, ആളുകൾ വന്നുപോയി. പക്ഷേ, ഈ കാറ്റാടി മരം മാത്രം തന്റെ വേരുകൾ മണ്ണിലാഴ്ത്തി മാറ്റമില്ലാതെ നിൽക്കുന്നു. കുറിപ്പിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ, പലരും ജനിക്കുന്നതിനും മുൻപേ ഇവിടെ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ച ഈ മരം, മൈതാനത്തെ ഏറ്റവും വിശ്വസ്തനായ കാവൽക്കാരനാണ്.

​വേനലിലെ ആശ്വാസം

​ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന വേനൽക്കാലത്ത്, തരിശുഭൂമി പോലെ കിടക്കുന്ന മൈതാനത്ത് പടർന്നുനിൽക്കുന്ന ആ കാറ്റാടി മരത്തിന്റെ തണൽ ഒരു വലിയ അനുഗ്രഹമാണ്.

• ​കളിക്കാർക്ക്: ഫുട്ബോളിനും ക്രിക്കറ്റിനും ഇടയിലെ ചെറിയ ഇടവേളകളിൽ ശ്വാസം നേരെയാക്കാൻ ഓടിയെത്തുന്ന ഇടം.
• ​പക്ഷികൾക്ക്: ആകാശത്തിനും ഭൂമിക്കും ഇടയിൽ പക്ഷികൾക്ക് ചേക്കേറാൻ പയ്യോളി മൈതാനത്തെ ഈ പച്ചപ്പ് മാത്രം മതി.

"മണ്ണറിഞ്ഞു ജീവിക്കുന്നവന് പഞ്ഞമില്ല"

 "മണ്ണറിഞ്ഞു ജീവിക്കുന്നവന് പഞ്ഞമില്ല" എന്ന് പറയുന്നത് എത്ര ശരിയാണ്!

നമ്മുടെ മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ഒരുപോലെ സന്തോഷം നൽകുന്ന ഒന്നാണ് കൃഷി. മണ്ണിൽ ഒരു വിത്തിട്ട് അത് മുളച്ചു വരുന്നത് കാണുന്നതിലെ ആ സംതൃപ്തി ഒന്ന് വേറെ തന്നെയാണ്. ഇന്ന് വിഷമില്ലാത്ത ഭക്ഷണം സ്വന്തം വീട്ടുമുറ്റത്ത് നിന്ന് തന്നെ കണ്ടെത്തുക എന്നത് വലിയൊരു ഭാഗ്യവും ഒപ്പം അനിവാര്യതയുമാണ്.

നമ്മുടെ പഴമക്കാർ എപ്പോഴും പറയാറുള്ള ഒരു വാചകമുണ്ട്, "മണ്ണിൽ പണിയെടുത്താൽ മണ്ണടിയില്ല". അതായത്, മനസ്സ് വെച്ച് മണ്ണിലിറങ്ങുന്നവന് ഒരിക്കലും പട്ടിണി കിടക്കേണ്ടി വരില്ല എന്ന്. ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ വാക്കുകൾക്ക് വലിയ പ്രസക്തിയുണ്ട്. വിപണിയിലെ വിഷമയമായ പച്ചക്കറികളെയും ഭക്ഷണത്തെയും ഭയക്കുന്ന നമുക്ക് മുന്നിലുള്ള ഏക വഴി നമ്മുടെ മണ്ണിലേക്ക് തിരിച്ചുപോവുക എന്നതാണ്.

​എന്താണ് മണ്ണറിഞ്ഞ് ജീവിക്കുക എന്ന് പറഞ്ഞാൽ?

​മണ്ണറിഞ്ഞ് ജീവിക്കുക എന്നത് കേവലം വിത്ത് വിതയ്ക്കുന്നതല്ല. അത് മണ്ണിന്റെ സ്പന്ദനം മനസ്സിലാക്കലാണ്. ഏത് മണ്ണിൽ എന്ത് വളരും, എപ്പോൾ നനയ്ക്കണം, എങ്ങനെ പരിപാലിക്കണം എന്നൊക്കെയുള്ള അറിവ് നമ്മുടെ പൂർവ്വികർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രകൃതിയുമായുള്ള ആ ആത്മബന്ധമാണ് അവരെ ആരോഗ്യമുള്ളവരും സംതൃപ്തരുമാക്കിയത്.

​എന്തുകൊണ്ട് കൃഷി ചെയ്യണം?

​വിഷരഹിത ഭക്ഷണം: നമ്മുടെ വീട്ടുമുറ്റത്ത് വളരുന്ന ഒരു മുളകായാലും വെണ്ടയ്ക്കയായാലും അതിൽ കലർപ്പില്ലാത്ത സ്നേഹവും ആരോഗ്യവുമുണ്ട്.

​സാമ്പത്തിക ലാഭം: നിത്യേനയുള്ള ആവശ്യങ്ങൾക്കായി കടകളെ ആശ്രയിക്കുന്നത് കുറയ്ക്കാൻ അടുക്കളത്തോട്ടങ്ങൾ സഹായിക്കും.

​ശാരീരികവും മാനസികവുമായ ഉന്മേഷം: മണ്ണിൽ പണിയെടുക്കുന്നത് ഏറ്റവും നല്ലൊരു വ്യായാമമാണ്. ചെടികൾ തളിർക്കുന്നതും കായ്ക്കുന്നതും കാണുന്നത് മനസ്സിന് നൽകുന്ന സന്തോഷം പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയില്ല.

​ആധുനിക കാലത്തെ കൃഷി

​ഇന്ന് കൃഷി ചെയ്യാൻ ഏക്കറ കണക്കിന് ഭൂമി വേണമെന്നില്ല. ടെറസ്സ് കൃഷി (Terrace Farming), ഗ്രോബാഗ് കൃഷി എന്നിവയിലൂടെ നഗരങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്നവർക്കും പച്ചക്കറികൾ വിളയിക്കാം. സാങ്കേതികവിദ്യ വളർന്നതോടെ കുറഞ്ഞ അധ്വാനത്തിൽ കൂടുതൽ വിളവ് ലഭിക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങളും ഇന്ന് ലഭ്യമാണ്.

​"ഭൂമി ഒരു അത്ഭുതമാണ്; അതിൽ വിയർപ്പൊഴുക്കുന്നവന് അത് സ്വർണ്ണമായി മാറും."

​മണ്ണ് നമ്മെ ചതിക്കില്ല. അധ്വാനിക്കാൻ മനസ്സുള്ളവന് മണ്ണ് എന്നും സമൃദ്ധി മാത്രമേ നൽകിയിട്ടുള്ളൂ. 'പഞ്ഞം' അഥവാ ദാരിദ്ര്യം പടിവാതിൽക്കൽ എത്താതെ നോക്കാൻ നമുക്ക് ഓരോരുത്തർക്കും ചെറിയ രീതിയിലെങ്കിലും കൃഷി ആരംഭിക്കാം. വരുംതലമുറയ്ക്ക് നമ്മൾ നൽകേണ്ട ഏറ്റവും വലിയ പാഠം മണ്ണറിഞ്ഞ് ജീവിക്കുക എന്നത് തന്നെയാണ്.

​നമുക്ക് മണ്ണിലേക്ക് ഇറങ്ങാം, സമൃദ്ധമായ നാളേയ്ക്കായി!

✍️ഫൈസൽ പൊയിൽക്കാവ്