മഞ്ഞുമൂടിയ മലനിരകളും തേയിലത്തോട്ടങ്ങളുടെ പച്ചപ്പും കടന്ന് നീലഗിരിയുടെ മടിത്തട്ടിലൂടെ നടത്തിയ ഒരു യാത്രയുടെ അനുഭവാവിഷ്കാരം.
വഴികാട്ടുന്ന തണുപ്പ്
മേട്ടുപ്പാളയം പിന്നിട്ട് ചുരം കയറിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾത്തന്നെ കാറ്റിന് ഒരു പ്രത്യേക തണുപ്പായിരുന്നു. പാതയോരങ്ങളിലെ യൂക്കാലിപ്റ്റസ് മരങ്ങളെ തഴുകിയെത്തുന്ന കാറ്റിൽ ഉന്മേഷദായകമായ ഒരു സുഗന്ധം കലർന്നിരുന്നു. ഓരോ വളവും തിരിയുമ്പോൾ താഴെ താഴ്വരകൾ മേഘക്കീറുകൾക്കുള്ളിൽ മറയുന്ന കാഴ്ച മനോഹരമായിരുന്നു.
തേയിലക്കാടുകളും നീലഗിരി തീവണ്ടിയും
ഊട്ടിയിലെ പ്രധാന ആകർഷണം കണ്ണെത്താദൂരത്തോളം പരന്നുകിടക്കുന്ന തേയിലത്തോട്ടങ്ങളാണ്. വെയിൽ വീഴുമ്പോൾ പച്ചപ്പരവതാനി വിരിച്ചതുപോലെ തിളങ്ങുന്ന ആ മലഞ്ചരിവുകളിൽ പണിയെടുക്കുന്ന തോട്ടം തൊഴിലാളികളുടെ കാഴ്ച ജീവിതത്തിന്റെ മറ്റൊരു യാഥാർത്ഥ്യം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. കുളിരണിഞ്ഞ അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ വിസിൽ മുഴക്കി പുകയുയർത്തി കടന്നുപോകുന്ന പൈതൃക തീവണ്ടി (Nilgiri Mountain Railway) കേവലം ഒരു വാഹനമല്ല, മറിച്ച് ഭൂതകാലത്തിലേക്ക് നമ്മെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്ന ഒരു അനുഭവമാണ്.
കാഴ്ചകൾക്കപ്പുറത്തെ ശാന്തത
ബൊട്ടാണിക്കൽ ഗാർഡനിലെ പൂക്കളുടെ വർണ്ണപ്രപഞ്ചവും ഊട്ടി തടാകത്തിലെ ബോട്ടിംഗും പിന്നിട്ട്, അല്പം തിരക്കഴിഞ്ഞ കുന്നിൻചെരുവുകളിലേക്ക് മാറിയപ്പോഴാണ് നീലഗിരിയുടെ യഥാർത്ഥ ഭാവം വെളിപ്പെട്ടത്. തോട വിഭാഗക്കാരുടെ പരമ്പരാഗത വസതികളും അവരുടെ ശാന്തമായ ജീവിതരീതിയും പ്രകൃതിയുമായുള്ള ആത്മബന്ധം എടുത്തുകാട്ടുന്നു. അനിയന്ത്രിതമായ ടൂറിസം സൃഷ്ടിക്കുന്ന പരിസ്ഥിതി പ്രശ്നങ്ങൾ ഈ കുന്നുകളുടെ സ്വാഭാവിക ഭംഗിയെ ബാധിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന ചിന്തയും ഉള്ളിലുയർന്നു.
കുളിർക്കാറ്റും മഞ്ഞുതുള്ളികളും മനസ്സിൽ നിറച്ച് കുന്നിറങ്ങുമ്പോഴും, കോൺക്രീറ്റ് ലോകത്തിന്റെ തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് മാറി കുറച്ചുനേരമെങ്കിലും പ്രകൃതിയോട് ചേർന്നുനിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞതിന്റെ ആശ്വാസമായിരുന്നു ഉള്ളിൽ.

No comments:
Post a Comment