നമ്മുടെ കുട്ടിക്കാലത്തെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ എപ്പോഴും തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഒരു ചിത്രമുണ്ട്—മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ മിന്നിമറയുന്ന വിമാനങ്ങൾക്കും ഉപഗ്രഹങ്ങൾക്കും നേരെ കൈവീശി കാണിച്ച് 'ടാറ്റ' പറയുന്നത്. എന്നാൽ, ആകാശത്ത് മിന്നിമറയുന്ന സ്പേസ് ഷട്ടിലിനുള്ളിൽ ലക്ഷക്കണക്കിന് ഭാരതീയരുടെ അഭിമാനമായ സുനിതാ വില്യംസ് ഉണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തൊണ്ടപൊട്ടുമാറ് ആർത്തുവിളിച്ച ഒരു ഭൂതകാലം നിങ്ങൾക്കുണ്ടെങ്കിൽ, അവരെ നേരിൽ കാണുന്ന നിമിഷം എങ്ങനെയുണ്ടാകും? ആ സ്വപ്നസാക്ഷാത്കാരത്തിൻ്റെ കഥയാണിത്.
അന്ന് ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി ഒരു നിലവിളി
വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, സുനിതാ വില്യംസിൻ്റെ ബഹിരാകാശ യാത്രയുടെ വാർത്തകൾ പത്രങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞുനിന്ന കാലം. രാത്രികാലങ്ങളിൽ വീടിൻ്റെ മുകളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന തിളങ്ങുന്ന ആ 'നക്ഷത്രം' വെറുമൊരു ഉപഗ്രഹമല്ലെന്നും അതിനുള്ളിൽ ഇന്ത്യയുടെ പ്രിയപുത്രിയുണ്ടെന്നും അറിഞ്ഞപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആവേശം ചെറുതല്ല. വീടിൻ്റെ മുറ്റത്ത് നിന്ന് ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി, ആ സ്പേസ് ഷട്ടിലിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി ആവുന്നത്ര ഉച്ചത്തിൽ അലറിവിളിച്ച ആ നിമിഷം ഇന്നും മനസ്സിൽ മായാതെ നിൽക്കുന്നു. അവർക്ക് അത് കേൾക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും, സ്നേഹത്തിൻ്റെയും ആവേശത്തിൻ്റെയും ആ വിളി ആകാശത്തോളം ഉയർന്നിരുന്നു.
സ്വപ്നം യാഥാർത്ഥ്യമായ നിമിഷം
കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ ആ നക്ഷത്രം ഭൂമിയിലേക്കിറങ്ങി വന്നതുപോലെ സുനിതാ വില്യംസ് കൺമുന്നിലെത്തി. ബഹിരാകാശത്തെ വെല്ലുവിളികൾ നിറഞ്ഞ ജീവിതത്തിനിടയിലും അവരുടെ മുഖത്ത് വിരിയുന്ന ആ ചിരിക്ക് ഒരു പ്രത്യേക തെളിച്ചമുണ്ട്. സാധാരണക്കാരിലൊരാളായി, അങ്ങേയറ്റം വിനയത്തോടെ അവർ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ആ പഴയ 'അലറിവിളി' വെറുതെയായില്ലെന്ന് തോന്നിപ്പോകും.
"ധൈര്യമാണ് നിങ്ങളുടെ കൈമുതൽ, സ്വപ്നം കാണാൻ മടിക്കരുത്," എന്ന് അവർ പറയുമ്പോൾ അത് കേവലം വാക്കുകളല്ല, മറിച്ച് അനന്തമായ ശൂന്യതയിൽ നിന്ന് അവർ കൊണ്ടുതന്നെ പാഠങ്ങളാണ്.
പ്രത്യാശയുടെ പ്രതീകം
സുനിതാ വില്യംസിനെ നേരിൽ കാണുക എന്നത് കേവലം ഒരു വ്യക്തിയെ കാണുന്നതല്ല, മറിച്ച് അസാധ്യമായതിനെ കീഴടക്കിയ മനുഷ്യേച്ഛയുടെ പ്രതീകത്തെ കാണുന്നതാണ്. ആകാശത്തെ ആ ചലിക്കുന്ന ബിന്ദുവിൽ നിന്ന് നമ്മുടെ കൈയ്യെത്തും ദൂരത്തേക്ക് അവരെത്തിയപ്പോൾ അത് ഒരായിരം സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് ചിറക് നൽകുന്ന അനുഭവമായി മാറി.
No comments:
Post a Comment