ഓർമ്മകൾ പൂക്കുന്നിടം

മനുഷ്യജീവിതം ഒരു പുസ്തകമാണെങ്കിൽ അതിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ അധ്യായങ്ങളാണ് ഓർമ്മകൾ. കാലം അതിവേഗം മുന്നോട്ട് പാ

യുമ്പോഴും, നമ്മെ പിന്നിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി വിളിക്കുന്ന, മനസ്സിന്റെ ഒരു പ്രത്യേക കോണാണ് 'ഓർമ്മകൾ പൂക്കുന്നിടം'. അവിടെ കാലത്തിന് അതിരുകളില്ല, ദൂരത്തിന് പ്രസക്തിയില്ല.

ഓർമ്മകളുടെ സുഗന്ധം

നമ്മുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും ഉള്ളിൽ ഒരു വിദ്യാലയമുറ്റമോ, തറവാട് വീടിന്റെ ഉമ്മറമോ, മഴ പെയ്യുന്ന ഒരു ഇടവഴിയോ ഉണ്ടാകും. തിരക്കുപിടിച്ച ജീവിതത്തിനിടയിൽ എപ്പോഴെങ്കിലും ഒരു പഴയ പാട്ടോ, പരിചിതമായ ഒരു ഗന്ധമോ നമ്മെ ആ പഴയ ഇടങ്ങളിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകും. ഒരു വേനലവധിക്ക് മുത്തശ്ശിയോടൊപ്പം ചിലവഴിച്ച നിമിഷങ്ങൾ, സ്കൂളിലെ അവസാന ബെല്ലടിച്ച് പുറത്തേക്കോടിയ വൈകുന്നേരങ്ങൾ—ഇവയെല്ലാം ഇന്നും മനസ്സിന്റെ മണ്ണിൽ വാടാത്ത പൂക്കളായി നിൽക്കുന്നു.

( ഇപ്പോഴും പഴയ സിന്തോൾ സോപ്പിൻ്റെ മണം എന്നെ കുറ്റിപ്പുറം എഞ്ചിനീയറിങ്ങ് കോളേജിൽ പഠിച്ച കാലത്തേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോവുന്നുണ്ട്. )

മാറ്റങ്ങളുടെ ലോകത്തെ വേരുകൾ

ആധുനിക ലോകത്ത് എല്ലാം വിരൽത്തുമ്പിൽ മാഞ്ഞുപോകുന്നവയാണ്. എന്നാൽ ഓർമ്മകൾ അങ്ങനെയല്ല. പഴയ കത്തുകൾ, മഷി പടർന്ന ഡയറിക്കുറിപ്പുകൾ, മഞ്ഞനിറം ബാധിച്ച ഫോട്ടോകൾ എന്നിവയെല്ലാം നമ്മെ നമ്മുടെ വേരുകളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. നാം എവിടെയൊക്കെ എത്തിയാലും, എത്രയൊക്കെ വളർന്നാലും നമ്മുടെ സ്വത്വത്തെ നിർവചിക്കുന്നത് ഈ ഓർമ്മകളാണ്.

ജീവിതത്തിലെ കഠിനമായ പരീക്ഷണഘട്ടങ്ങളിൽ പലപ്പോഴും നമുക്ക് താങ്ങാവുന്നത് പഴയ നല്ല നിമിഷങ്ങളുടെ ഓർമ്മകളാണ്. "ഇതും കടന്നുപോകും" എന്ന ബോധ്യത്തോടൊപ്പം, ഒരിക്കൽ നാം അനുഭവിച്ച സന്തോഷത്തിന്റെ തണൽ മനസ്സിന് വലിയൊരു ആശ്വാസം നൽകുന്നു. പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ വേർപാടുകൾ പോലും ഓർമ്മകളുടെ രൂപത്തിൽ നമ്മുടെ കൂടെ എന്നും ജീവിക്കുന്നു എന്നത് മരണത്തെപ്പോലും തോൽപ്പിക്കുന്ന സത്യമാണ്.

ഓർമ്മകൾ വെറും നിഴലുകളല്ല, അവ വെളിച്ചമാണ്. പൂത്തുനിൽക്കുന്ന ആ ഓർമ്മപ്പൂന്തോട്ടത്തിലേക്ക് ഇടയ്ക്കൊന്ന് മടങ്ങിപ്പോകുന്നത് മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും ഊർജ്ജം വീണ്ടെടുക്കാനും സഹായിക്കും. വർത്തമാനകാലത്തിന്റെ സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്കിടയിലും ആ വസന്തത്തെ നെഞ്ചിലേറ്റുന്നത് ജീവിതത്തെ കൂടുതൽ സുന്ദരമാക്കും.

ഓർമ്മകൾ മറയുന്നിടത്ത് നമ്മൾ മരിക്കുന്നു.

കാലം - എം.ടി

 കാലത്തിന്റെ പ്രയാണത്തിൽ സ്വന്തം അടയാളപ്പെടുത്തലുകൾക്കായി വെമ്പൽ കൊള്ളുന്ന മനുഷ്യമനസ്സ്, ആഗ്രഹിച്ചാൽ പോലും വിട്ടകലാത്ത സ്വത്വബോധം. ഒടുവിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ മുൻപിൽ താൻ വ്യത്യസ്തനാണെന്ന് തെളിയിക്കാൻ സേതു നാടുവിട്ടുപോകുന്നു. സമ്പത്താർജ്ജിക്കുവാൻ അയാൾക്ക് കഴിയുന്നുണ്ടുവെങ്കിലും അതിനായി നഷ്ടപെടുത്തിയത് അയാളുടെ ഉള്ളിലെ നിഷ്കളങ്കനായ ഗ്രാമീണനെയാണ്. ബാല്യകാലം മുതൽ തന്നെ പ്രണയിച്ചിരുന്ന സുമിത്രയുടെ മുൻപിൽ തലകുമ്പിട്ട് മാപ്പിരക്കുമ്പോഴാണ് അയാൾ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ കാലത്തിന്റെ ആഴം ബോധ്യമാകുന്നത്.

കാലത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിൽ മറുകര തേടിപോകുന്ന മനുഷ്യനെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന എം ടി യുടെ 'കാലം'

 

ഒരു ഇലക്ഷൻ അപാരത

 ഓരോ യാത്രയും ഓരോ അനുഭവങ്ങളാണ് എന്ന് പറയുന്നത്  പോലെ ഒരോ ഇലക്ഷൻ  ഡ്യൂട്ടിയും നമുക്ക് തരുന്നത്  വ്യത്യസ്ത  അനുഭവങ്ങളാണ്.

 ജനാധിപത്യ ആഘോഷത്തിൻ്റെ കാർമ്മികത്വം വഹിക്കാൻ കിട്ടുന്ന അവസരങ്ങൾ. ആ രണ്ടു ദിവസങ്ങൾ നമ്മൾ എത്ര മാത്രം കഴിവുള്ളവരാണെന്ന്   ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.

ഇതുവരെ കാണാത്ത നാട് അവിടത്തെ നാട്ടുകാർ, പോളിങ് എജൻ്റ്മാർ പല തലത്തിലുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥർ ..... 

ഇപ്രാവശ്യം ഡ്യൂട്ടി കീഴ്പ്പയ്യൂരിലെ മുഹ് യിൽ ഇസ്ലാം മദ്രസയിലെ രണ്ടാമത്തെ ബൂത്തിലായിരുന്നു. തലേദിവത്തെ പണികൾ തീർന്നപ്പോൾ രാത്രി പത്ത് മണി. ഇനി ഒന്ന് കുളിക്കണം . മദ്രസയുടെ മുമ്പിലെ ഖബർസ്ഥാനുള്ള പള്ളിയിൽ എല്ലാ സഹായവും പള്ളി കമ്മിറ്റി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവിടെ പോയി കുളിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. പകൽപോലും ഖബർസ്ഥാനിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് പോവുമ്പോൾ ഒരു പേടിയാണ്. പക്ഷെ ഇത്തവണ അശേഷം പേടി തോന്നിയില്ല. രാവിലെ നടത്തേണ്ട മോക്ക് പോളായിരുന്നല്ലോ മനസ്സ് നിറയെ...

 ദൂരെ നിന്നുള്ള കാലൻ കോഴിയുടെ കരച്ചിൽ 

മരണത്തെ പറ്റി ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.... ഖബർസ്ഥാനിൽ നിത്യ ഉറക്കത്തിലായ  എല്ലാ ആത്മാക്കൾക്കും നിത്യ ശാന്തി നേർന്നു. 

രാവിലെ നേരത്തേ ഉണർന്ന് ഇ.വി.എം പോളിങ്ങിന് സജ്ജമാക്കണം... പ്രിസൈഡിങ്ങ്  ഓഫീസറുടെ വിജയം കൂടെ ഉള്ള പോളിങ് ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കുള്ള ആത്മ വിശ്വാസം പകർന്നു നൽകുക തന്നെയാണ് എന്ന് ഓർമ്മിപ്പിച്ച പഴയ കാല ഇലക്ഷൻ അനുഭവങ്ങൾ. 

കൃത്യമായി അവരത് ചെയ്തപ്പോൾ ഇലക്ഷൻ ഒരു സമയത്തും പ്രശ്നമായില്ല... 

വിളിച്ചാൽ വിളിപ്പുറത്തുള്ള എൻ്റെ പഴയ കാല സുഹൃത്താണ് സെക്ടർ ഓഫീസർ  എന്നത് എന്നിലെ ആത്മ വിശ്വാസം ഉയർത്തി.

പക്ഷെ  ഇലക്ഷൻ നന്നായി നടത്തണമെങ്കിൽ ഇതൊന്നും പോര ഇലക്ഷൻ ഏജൻ്റ്മാരുടെ കട്ട സപ്പോർട്ട് വേണം അത് ഇപ്രാവശ്യം ആവോളം അനുഭവിച്ചു. 

ചാലഞ്ച് വോട്ടും ടെൻ്റേഡ് ബാലറ്റും പ്രതീക്ഷിച്ച് ഡ്യൂട്ടിക്ക് പോയ എനിക്ക് തമാശ പറഞ്ഞ് പൊട്ടി ചിരിച്ച് ഒരു ഇലക്ഷൻ ...അവർ ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി നല്ല ഭക്ഷണം ഒരുക്കി... ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ ഒരു തക്കാരത്തിനു പോയത് പോലെ ...

 രണ്ട് ദിവസം പോയതറിഞ്ഞില്ല ... അവസാനം ഇലക്ഷൻ കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവരുമായി ഉണ്ടാക്കിയ ആത്മബന്ധം. 

ഇനിയും കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞ് കംട്രോൾ യൂണിറ്റുമായി പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ പോളിങ് ഉദ്യോഗസ്ഥരും പോളിങ് ഏജൻ്റ്മാരും ചേർന്ന് ഒരു സെൽഫി. 

 സമയം 6.45 ഇനി ബസ്സിൽ കലക്ഷൻ സെൻ്ററിൽ എത്തി പോളിങ് സാമഗ്രികൾ തിരികെ ഏൽപ്പിച്ച് മടങ്ങണം.. 

അവിടെ ഓടി എത്താനുള്ള സമയം മാത്രമായിരുന്നു കടമ്പ... കലക്ഷൻ സെൻററിൽ എത്തി വളരെ പെട്ടെന്ന് സാമഗ്രികൾ കൈമാറി പണ്ട് പഠിച്ച പയ്യോളി ഹൈസ്കൂളിലെ വരാന്തയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ അറിയാതെ എന്നിലെ ഗൃഹാതുരത്വം ഉണർന്നു... 

( തുടരും😍)

✒️ ഫൈസൽ പൊയിൽക്കാവ്

കെ.ആർ. മീരയുടെ 'കലാച്ചി'

കെ. ആർ. മീരയുടെ ഏറ്റവും പുതിയ നോവലുകളിലൊന്നാണ് 'കലാച്ചി'. ഒരു വ്യക്തിക്ക് സ്വന്തം രാജ്യത്തുപോലും അന്യവൽക്കരിക്കപ്പെടേണ്ടി വരുന്നതിൻ്റെ തീവ്രമായ അനുഭവമാണ് ഈ നോവൽ പ്രധാനമായും ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്.

പ്രധാന കഥാപാത്രം താൻ ചെന്നു കയറിയ ലോകത്തിൽ, കമാനങ്ങളും ചിത്രപ്പണികളുള്ള തൂണുകളുമുള്ള ഒരു മാളികയ്ക്കുള്ളിൽപ്പോലും, അപൂർണ്ണവ്യക്തിയായി, അല്ലെങ്കിൽ വോട്ടിനവകാശമില്ലാത്ത അഭയാർത്ഥിയെപ്പോലെ കഴിയേണ്ടി വരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് വിലപിക്കുന്നു. സ്നേഹിക്കാനോ വെറുക്കാനോ സ്വന്തമായി ഒരവകാശവും അധികാരവുമില്ലെന്നും, തനിക്ക് അനുവദിക്കപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിൽ നിന്ന് രണ്ടിലൊന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള പൗരാവകാശം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ എന്നും അവർ തിരിച്ചറിയുന്നു.

ഒറ്റ രാത്രികൊണ്ട് തങ്ങളുടെ സ്വന്തം നാട്ടിൽ അന്യരായിപ്പോകുന്നവരുടെ കഥയാണിത്. ഇത് വ്യക്തിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം, സ്വത്വബോധം, പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥിതിക്കുള്ളിലെ സ്ത്രീയുടെ അവസ്ഥ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള മീരയുടെ പതിവ് പ്രമേയങ്ങളെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ സ്പർശിക്കുന്നു. നോവലിൻ്റെ ശീർഷകമായ 'കലാച്ചി' പോലും ഒരു പ്രത്യേകതരം മാനസികാവസ്ഥയോ, സാഹചര്യമോ, അല്ലെങ്കിൽ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ദുരിതമോ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ഒന്നാണ്.

ഉരശിമ തരോ എന്ന ജാപ്പനീസ് യക്ഷികഥയിലെ ഉരശിമയുടെ അവസ്ഥയിലേക്കാണോ നമ്മൾ ഓരോരുത്തരും  നടന്നു നീങ്ങുന്നത് എന്ന് ഈ നോവൽ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. 

വേറെ ലെവലാണ് കലാച്ചി വായന 

മരണമെന്ന സത്യം

 

ഇതൊരു യാത്ര മാത്രം, അവസാനമല്ല,

വേദനകൾ ഇല്ലാത്തൊരിടത്തേക്കായ്.

ഇവിടെ ബാക്കിവെച്ച സ്നേഹത്തിൻ നിഴൽ,

നിങ്ങൾക്കായ് എന്നും പ്രകാശമായിരിക്കും.

പോയൊരാൾ, ദൂരെയെങ്ങോ മാഞ്ഞതല്ല,

നമ്മുടെ ഓർമ്മകളിലായി ജീവിക്കുന്നു.

നാം പങ്കുവെച്ച ചിരികളും വാക്കുകളും,

അണയാത്ത ദീപാകും, മനസ്സിൽ എപ്പോഴും.

ഇവിടെ കണ്ട സ്വപ്‌നങ്ങൾ പാതിവഴിയിൽ,

അവിടെ പൂവണിയും ശാന്തമായ്.

ഭയക്കേണ്ട, ഇതൊരു വിടവാങ്ങലല്ല,

കാലം നൽകിയ വിശ്രമം മാത്രം.

വിട പറയുന്നവർ പറന്നകലും,

നക്ഷത്രങ്ങൾക്കിടയിലെ വെളിച്ചമായി.

കണ്ണടച്ചാൽ കാണാം ആ പുഞ്ചിരി,

അവർ നമ്മോടൊപ്പമുണ്ട്, ഈ യാത്രയിൽ.

ഖദീജ' (Khadeeja) - ഒരു പുസ്തകാവലോകനം

 നസീഫ് കളയാത്തിൻ്റെ 'ഖദീജ' എന്ന നോവൽ, പ്രണയത്തിൻ്റെയും സഹനത്തിൻ്റെയും വൈകാരികമായ ആഴം പകർന്നു നൽകുന്ന ഒരു മനോഹരമായ രചനയാണ്. മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെ വിശുദ്ധിയെയും ജീവിതത്തിലെ നഷ്ടങ്ങളെയും അതിജീവനങ്ങളെയും ഹൃദയസ്പർശിയായി ഇതിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

പ്രധാനമായും, കേന്ദ്രകഥാപാത്രമായ അബൂക്കയുടെ (അബു) ജീവിതത്തിലെ രണ്ട് പ്രണയബന്ധങ്ങളെയാണ് നോവൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്:

 * ആയിഷ (ആദ്യ പ്രണയം): മനസ്സിൽ മാത്രം ഒതുക്കിവെച്ച, പറയാതെ പോയ, അബൂക്കയുടെ ജീവിതത്തിലെ മനോഹരമായൊരു ഓർമ്മയും നഷ്ടബോധവുമാണ് ആയിഷ.

 * ഖദീജ (നിത്യ പ്രണയം): പറഞ്ഞും അറിഞ്ഞും അറിയിച്ചും അബൂക്കയുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവന്ന് ജീവൻ്റെ പാതിയായി മാറുന്നവളാണ് ഖദീജ.

✍️ രചനാ ശൈലി

നസീഫ് കളയാത്തിൻ്റെ എഴുത്ത് ശൈലി ലളിതവും എന്നാൽ കാവ്യാത്മകവുമാണ്. വായനക്കാരെ കഥാപാത്രങ്ങളുമായി വേഗത്തിൽ വൈകാരികമായി ബന്ധിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ശൈലിയാണ് നോവലിസ്റ്റിൻ്റേത്.

 ഖദീജയും അബൂക്കയും തമ്മിലുള്ള പ്രണയം, മിഴിയിണകളും നിശ്വാസവും മൗനവും പോലും പ്രണയം തീർക്കുന്നത്ര വിശുദ്ധിയോടും അനുരാഗത്തോടും കൂടിയുള്ള ഒന്നായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു.

 ഇവിടെ പ്രണയം വെറുമൊരു വികാരമല്ല, മറിച്ച് മൈലാഞ്ചിമണമുള്ള, ഏറെ പവിത്രമായി സൂക്ഷിക്കുന്ന ഒരു ജീവിതാനുഭവം കൂടിയാണ്.

 അബൂക്കയുടെയും ഖദീജയുടെയും ജീവിതത്തിലെ നഷ്ടങ്ങളും വേദനകളും സൗഹൃദങ്ങളും (ഹസ്സനെപ്പോലെ) ആമിനയെപ്പോലെ ഉള്ള കഥാപാത്രങ്ങളും ചേർന്ന് കഥയെ കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതാക്കുന്നു.

മലയാളത്തിൽ, ഹൃദയസ്പർശിയായ, വിശുദ്ധമായ പ്രണയബന്ധങ്ങളെയും അതിജീവനത്തിൻ്റെ ശക്തിയെയും ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന വായനക്കാർക്ക് 'ഖദീജ' ഒരു മുതൽക്കൂട്ടാണ്. ഇത് പ്രണയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു സാധാരണ കഥ എന്നതിലുപരി, ജീവിതത്തിൻ്റെ കയറ്റിറക്കങ്ങളിൽ രണ്ട് ആത്മാക്കൾ പരസ്പരം താങ്ങും തണലുമാകുന്നതിൻ്റെ കഥ കൂടിയാണ്.

കാകപുരം - റിഹാൻ റാഷിദ്

.

📚 വായനക്കുറിപ്പ്: കാകപുരം - റിഹാൻ റാഷിദ്

സമകാലിക ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യങ്ങളെ ആഴത്തിൽ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന രാഷ്ട്രീയ നോവൽ എന്ന നിലയിൽ മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ ശ്രദ്ധേയമായ കൃതിയാണ് റിഹാൻ റാഷിദിന്റെ കാക്കാപ്പുരം. സാങ്കൽപ്പികമായ ഒരു ഭൂമികയെ ആധുനിക ഇന്ത്യയുടെ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളുടെ പ്രതിഫലനമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഈ നോവലിന്റെ സവിശേഷത.

നോവലിലെ കേന്ദ്രസ്ഥാനം കാകപുരം എന്ന ഗ്രാമമാണ്. ഈ ഗ്രാമത്തിൽ ഉയരുന്ന കല്ലമ്പലം (ശിലാനിർമ്മിതമായ ക്ഷേത്രം) നിർമ്മാണമാണ് കഥയുടെ കാതൽ. ഒരു പ്രത്യേക രാഷ്ട്രീയ താത്പര്യത്തിന്റെ അജണ്ടകൾക്ക് വേണ്ടി പ്രാദേശികമായ മതപരവും സാമൂഹികപരവുമായ ഇടങ്ങളെ എങ്ങനെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നു എന്നും അത് അവിടുത്തെ സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങളെ, വിശിഷ്യാ മുസ്ലീം, ദലിത് വിഭാഗക്കാരെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നു എന്നും നോവൽ ചർച്ച ചെയ്യുന്നു.

നോവലിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളായ തെരുവോത്ത് രാമൻ, വേദ, കശ്യപ, അഹല്യ എന്നിവരിലൂടെ അധികാരത്തിന്റെ ഇടപെടലുകളും അതിനോടുള്ള ചെറുത്തുനിൽപ്പുകളും ആവിഷ്‌കരിക്കുന്നു. കല്ലമ്പലത്തിൻ്റെ നിർമ്മാണം കേവലം ഒരു മതപരമായ കാര്യമല്ലെന്നും, അത് ഭൂതകാലത്തിൻ്റെ രാഷ്ട്രീയ പ്രകമ്പനങ്ങളെ വർത്തമാനകാലത്തേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്നതിൻ്റെ അടയാളമാണെന്നും നോവൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലുകൾ വ്യക്തികളുടെ ജീവിതത്തെയും സമുദായ സൗഹൃദത്തെയും എങ്ങനെ ശിഥിലമാക്കുന്നു എന്ന് നോവൽ ദൃശ്യവൽക്കരിക്കുന്നു.

ഇരുളുന്ന രാഷ്ട്രീയ വിമർശനം

ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയത്തിലെ ഫാസിസ്റ്റ് പ്രവണതകളെയും വർഗീയമായ ധ്രുവീകരണങ്ങളെയും നോവൽ ശക്തമായി വിമർശിക്കുന്നു. ഒരു ഭീഷണമായ രാഷ്ട്രീയ ചക്രവാളത്തെയാണ് നോവൽ മുൻപോട്ട് വെക്കുന്നത്. ശ്രീനാരായണ ഗുരു, അംബേദ്കർ തുടങ്ങിയവരുടെ ആശയങ്ങൾ പോലും ഇന്ന് അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടേക്കാം എന്നുള്ള ശക്തമായ ആശങ്ക നോവലിലെ കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ റിഹാൻ റാഷിദ് പങ്കുവെക്കുന്നു. സമകാലിക ഇന്ത്യ നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികളെക്കുറിച്ചുള്ള ശക്തമായ മുന്നറിയിപ്പാണ് ഈ നോവൽ.

കഥാപാത്രങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം

 * അഹല്യ എന്ന കഥാപാത്രം യുദ്ധങ്ങളാലും രാഷ്ട്രീയ അതിക്രമങ്ങളാലും ഏറ്റവും കൂടുതൽ ദുരിതമനുഭവിക്കുന്ന സ്ത്രീകളുടെ പ്രതിനിധിയായി നിലകൊള്ളുന്നു.

 * തെരുവോത്ത് രാമൻ പോലുള്ളവർ രാഷ്ട്രീയത്തിൻ്റെ ഇരകളായും രക്തസാക്ഷികളായും മാറുന്നു. രാഷ്ട്രീയ അടിച്ചമർത്തലിനെതിരെ പോരാടുന്ന സാധാരണക്കാരെയാണ് ഇവിടെ കാണാൻ കഴിയുന്നത്.

ആഖ്യാന ശൈലി

ആഖ്യാനത്തിൽ ചരിത്രപരവും മിത്തോളജിക്കലുമായ സൂചനകൾ ഇടകലർത്തിയിരിക്കുന്നു. കഥയുടെ ഒഴുക്കിനൊപ്പം വായനക്കാരെ ചിന്തിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രതിരോധ സാഹിത്യ ശൈലി നോവൽ സ്വീകരിക്കുന്നു. ലളിതമായി തുടങ്ങി, പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഗൗരവമായ രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചകളിലേക്ക് വായനക്കാരെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്ന രചനാ രീതിയാണ് റിഹാൻ റാഷിദ് ഇവിടെ സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്.

ഉപസംഹാരം

കാക്കാപ്പുരം ഒരു കേവല വായനാനുഭവത്തിനപ്പുറം, വർത്തമാനകാല രാഷ്ട്രീയത്തെ ഗൗരവത്തോടെ സമീപിക്കുന്നവർക്ക് നിർബന്ധമായും വായിച്ചിരിക്കേണ്ട ഒരു കൃതിയാണ്. നോവൽ നിരാശയുടെ സൂചന നൽകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, പ്രതിരോധത്തിന്റെയും ജാഗ്രതയുടെയും ഒരു നേരിയ പ്രത്യാശ അവശേഷിപ്പിക്കുന്നു. രാമനഗരം വീണ്ടും കാക്കാപ്പുരമാകാതെ, പ്രബുദ്ധതയോടെ നിലനിൽക്കാൻ വ്യക്തികൾ ഉണർന്നിരിക്കേണ്ടതിൻ്റെ പ്രാധാന്യം നോവൽ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.